Ken je dat? Je bent voor de zoveelste keer opnieuw begonnen met mindfulness. Omdat je gestrest bent. Omdat je even rust nodig hebt. Dus je gaat braaf zitten, ogen dicht, diepe ademhaling, alles volgens het boekje. Maar in plaats van kalmte, krijg je chaos. Je hoofd vliegt alle kanten op: boodschappen, werk, een appje dat je nog moet sturen… Je zit daar met samengeknepen ogen te wachten tot dat rustige gevoel komt, maar het enige wat je voelt is frustratie.
Mediteren
Herkenbaar? Je bent niet de enige. Mediteren wordt vaak gepresenteerd als dé manier om je hoofd leeg te maken, maar voor veel mensen, vooral in het begin, voelt het eerder als een mentale achtbaan. En daar is een hele logische verklaring voor. Het blijkt dus niet alleen heel normaal, het is ook nog eens heel waardevol...
Er zijn allerlei manieren om te mediteren: met een stem die je begeleidt, met rustgevende muziek op de achtergrond of juist in complete stilte. Het hoeft niet op één juiste manier, het gaat erom wat bij jou past.
Begrijpen we het principe van mediteren niet goed?
Het heeft er allemaal mee te maken dat we mindfulness misschien op een verkeerde manier begrijpen. We denken dat het alleen maar is bedoeld om helemaal tot rust te komen, maar het is in de eerste plaats niet per se een ontspanningstechniek. Het is meer bedoeld om echt aanwezig en één te zijn in en met het moment. Soms kan dat ervaren worden als rust, soms ook niet.
Het idee leeft dat we tijdens het mediteren geen gedachten mogen hebben. Maar dat is simpelweg niet waar. Wist je dat dat ook nagenoeg onmogelijk is, zelfs tijdens meditatie? Ook dan blijven er gewoon gedachten langskomen, en dat is helemaal oké. Het gaat er niet zozeer om dat je hoofd leeg is op dat moment, maar dat je leert om die gedachten niet vast te houden. Laat ze voorbijdrijven, net als wolken aan de lucht, je hoeft er niks mee.
Ons brein is niet gewend aan stilte. Zodra we even niets doen, vult het zich automatisch met to-do’s, zorgen en geluiden. En juist dan mediteer je: niet ondanks die gedachten, maar met.
In het boek Full Catastrophe Living benadrukt Kabat-Zinn dat mindfulness niet gaat over ontspanning als doel, maar over het ontwikkelen van bewustzijn en acceptatie van wat er is, ook als dat ongemakkelijk is.
Door onrust toe te laten en jezelf vriendelijk te blijven benaderen, oefen je precies dat waar mindfulness om draait: aanwezig zijn in het moment, met alles wat er is. Ook als dat moment onrustig, rommelig of ongemakkelijk voelt. Juist dan.
Iets om mee te oefenen
- Ga allereerst zitten op een stoel of kussen, rechtop maar ontspannen. Sluit je ogen als dat fijn voelt.
- Breng je aandacht naar de je ademhaling. Voel hoe je in- en uitademt, zonder het te sturen.
- Merk op wat er opkomt. Een gedachte, een geluid, of een gevoel in je lijf?
- Stel je voor dat je gedachten wolken zijn. Je ziet ze komen en gaan in de lucht.
- Doe niets met die gedachten. Je hoeft ze niet weg te duwen en ook niet op te lossen.
- Breng steeds vriendelijk je aandacht terug naar je ademhaling. Ook als je honderd keer afdwaalt. Juist dat is een goede oefening.
Dus...
Rust is geen voorwaarde om te mediteren, het is vaak het resultaat. En soms is het dat ook niet. En dat is helemaal oké!