Home Blogs Deurtjes in mijn oren

Deurtjes in mijn oren

0
Deurtjes in mijn oren

‘Ik ken niemand die zich zo goed van geluiden kan afsluiten als jij’, zegt mijn vriend als ik zijn vraag weer eens niet hoor omdat ik word opgezogen door een boek. En het klopt: het lijkt wel alsof mijn oren deurtjes bevatten die zo goed geolied zijn dat ze open- en dichtgaan wanneer ik maar wil.

‘Zat ik ergens mee, dan praatte ik niet, maar
schreef ik briefjes’

Als kind kon ik al uren voor me uit naar buiten staren, zittend op de bank de hele wereld aan me voorbij laten gaan. Zat ik ergens mee, dan praatte ik niet, maar schreef ik briefjes die ik vervolgens op het bed van mijn ouders legde. In stilte vinden de grootste gevechten plaats, zeggen sommigen. Maar in stilte loste ik juist mijn problemen op en kwam ik tot inzicht.

Uren stilzitten doe ik nu niet meer zo snel, maar ik gedij nog steeds goed bij rust. Kamperen doe ik het liefst in de middle of nowhere en in de ochtend ontbijt ik graag in de tuin. Als de vogels dan rustig op gang komen terwijl ik mijn yoghurt eet, zijn de mensen en hun voertuigen nog afwezig. Van hun eventuele hectiek – kinderen aankleden, brood smeren, schoenen poetsen – krijg ik niets mee.

Eén geluid mis ik echter sinds kort: de lach van Gebke. Het geschater, kan ik beter zeggen. Aan haar lach kan niemand tippen. Tot voor kort kon je die aan de andere kant van ons pand nog horen en toverde hij als vanzelf een lach op je gezicht. Nu heeft ze het stokje aan mij overgedragen – en is het misschien een stukje stiller op de redactie, maar wat kijk ik uit naar een tijd vol nieuwe ervaringen, mensen en herinneringen maken! Samen met een fantastisch team wil ik ervoor zorgen dat al onze kanalen – van het tijdschrift tot de website – jullie favoriete plekken blijven en jullie inspireren om gezond(er) te leven op een manier die bij jullie past.

En tussen alle hectiek door probeer ik de stilte niet te vergeten. Zeker in december is dat een ware zoektocht. Want hoe laad je op tussen het inpakken van de cadeaus, het optuigen van een kerstboom en het maken van een diner? Ik hoop dat de witte cover je rust geeft op momenten dat je dat nodig hebt en de rest van deze stilte-editie je inspireert om vaker de deurtjes in je oren te sluiten.

Liefs, Lian

PS: En oh, de stilte na het uitzetten van de afzuigkap of stofzuiger is toch gewoon volmaakt?