Een beetje mazzel kan ik wel gebruiken

    136

    Ik had me voorbereid op een ochtendje koukleumen langs het veld, maar ik zit thuis aan de koffie. En ik ben kwaad. Wat zeg ik? Woedend. Boven ligt iemand in bed. De persoon, laten we hem voor het gemak een puber noemen, vond het te vroeg om uit bed te komen. “Ik wil gewoon niet.”
    “Maar over drie kwartier moet je op het veld staan!”
    “Ik. Wil. Niet.”

    Mijn reactie loopt in zes minuten op van verbaasd, kwaad, eisend naar claimend: “Je laat mensen in de steek.” Tot slot ontplof ik. Maar hij weigert. Hij ligt in bed met zijn knuffels van toen hij nog drie was. En dat beeld maakt me naast woedend ook verdrietig. Waar is dat snoeperige jochie dat uit zijn bed sprong gewoon omdat het ochtend was?
    En ik kan veel, maar een jongen die bijna net zo groot is als ik uit een hoogslaper trekken, in een tenue hijsen, op een fiets duwen – nee.

    Wat nu? Wat zou ik met Risk doen? Troepen terugtrekken, drie rondes passen en stug legers bijzetten. Dat moet dan maar. Ik heb verloren en opnieuw aanvallen is kansloos. Hergroeperen is het enige dat rest.

    ‘Hoe praat je als je kwaad en teleurgesteld bent tegen iemand die kwaad en teleurgesteld is?

    Verslagen loop ik naar beneden. Wanneer krijg ik nu zomaar twee uur op zaterdagochtend cadeau? Maar nee, als cadeau voelt dit niet. Koffie dan maar. ‘Smeed het ijzer als het koud is’, tipte een vriendin me over het opvoeden van pubers. Oftewel: ga niet in discussie als de emoties hoog oplopen, laat het vuur uitbranden en pak, als iedereen bekoeld is, de draad weer op. Dat weet ik, maar nu even niet. Nu doet die puber dom, laat anderen in de steek, is ongehoorzaam, komt afspraken niet na én is lui. Dat is niet één vuur, dat zijn er vijf tegelijk. Ik ontplof opnieuw.


    Hersenloos scrol ik door Facebook en Instagram, hopend dat ik iets zie dat me opvrolijkt. Maar ik lees alleen positieve spreuken van mensen die wel de wijsheid in pacht hebben, het werkt als olie op een vuur. Life is about moments. Don’t wait for them, create them … En weer ontplof ik.

    “Wat je met pubers moet doen? Praten. Echt praten”, zei dr. Justine Pardoen in een van de vorige edities van gezondNU. Maar hoe praat je als je kwaad en teleurgesteld bent tegen iemand die kwaad en teleurgesteld is?
    Terwijl de cafeïne bijna uit mijn oren drupt, hoor ik iemand op de trap. Van achter word ik omhelsd en dan volgt er een huilbui. Geen idee wat nu de meest verstandige opvoedzet is. Wat zou ik met Risk doen? De kaarten voor extra legers inzetten en opnieuw aanvallen? Of me even op een andere tegenstander richten?

    Opvoeden: geen idee wat je doet en hoe het moet. Ik hoop dat ik bij mijn volgende beurt opvoed-risk drie zessen gooi. Een beetje mazzel kan ik wel gebruiken. “Risk comes from not knowing what you’re doing”, ik zou het zomaar vandaag op Facebook kunnen zetten.

    José Leeuwenkamp
    Hoofdredacteur gezondNU

    Delen