Energie genoeg voor een dubbele marathon op langzame koolhydraten

    628

    Afgelopen week viel mijn oog op het artikel ‘Wat kun je het beste eten om een marathon voor te bereiden’. Het artikel triggerde mij door het advies dat er gegeven werd om vooral veel snelle koolhydraten te eten.

    Tijdens mijn voorbereiding voor de Vasaloppet (dubbele langlaufmarathon van 90 kilometer in Zweden) heb ik topsporters, marathonlopers en langlaufers gevraagd om hun dieetadvies. Net als in het artikel was het advies om zo veel mogelijk koolhydraten voor, tijdens en na de inspanning op te bouwen voor voldoende energie. Dagen ervoor beginnen met ‘stapelen’ en op de dag jezelf regelmatig ‘verwennen’ met energiedrank en -gel.

    Al deze goed bedoelde adviezen brachten mij aan het twijfelen over mijn eigen plan. Omdat ik type 1 diabetes heb, was ik op zoek naar een goed alternatief voor deze koolhydraatbommen. Een alternatief voor genoeg energie zonder glucosepieken. Niemand kon mij hierin adviseren, want wie heeft er nou ervaring met twaalf uur langlaufen en diabetes?

    Uitgeput de wedstrijd opgeven

    Mijn strategie was om juist met langzame koolhydraten twaalf uur onafgebroken te langlaufen en de dagen ervoor koolhydraatarm te eten. Tijdens mijn trainingen in Nederland op rollerski’s, hield ik 45 kilometer vol op water, noten, eieren, roggebrood en haverkoek. Maar ja, 45 kilometer op rollerski’s is nog geen 90 kilometer in de sneeuw.

    Toen ik op 6 maart midden in de nacht in de bus zat onderweg naar de start van de Vasaloppet in Sälen, brak het zweet me aan alle kanten uit. De vele waarschuwingen die ik van experts gekregen had schoten door mijn hoofd; zou roggebrood en haverkoek echt te zwaar vallen op mijn maag? Zou het verteren van langzame koolhydraten tijdens de race mij echt teveel energie gaan kosten? Zou ik echt om de paar uur een energiebom nodig hebben om de finish te halen? Zou ik na zestig kilometer zelfs mijn roggebrood en haverkoek niet meer kunnen kauwen? Zou ik zonder kortwerkende insuline echt te weinig glucose en dus te weinig energie in mijn cellen krijgen? Ik zag ineens doembeelden voor me, halverwege uitgeput de wedstrijd opgeven. In mijn paniek vulde ik alsnog snel mijn heuptasje bij met een flesje AA drank en een pakje druivensuiker. Voor de zekerheid.

    Sprintend over de finish

    Na 11:49:13 langlaufen ben ik sprintend de finish in Mora over gekomen. Bijna twaalf uur lang heb ik gelanglauft op alleen roggebrood met kaas, zelfgemaakte haverkoek zonder suiker, bouillon en water. Zonder snelwerkende insuline te spuiten. Zouden de meeste sporters, net als ik vlak voor de start, het risico niet durven nemen om een marathon ‘anders’ te doen? Misschien met de angst om na alle voorbereidingen de finish niet te halen? Tijdens de race had ik het vertrouwen om bij mijn eigen strategie te blijven. Als ik weer aan Vasaloppet mee zou doen dan zou ik het precies met de zelfde strategie doen maar dan wel zonder AA drank en druivensuiker in mijn heuptasje. Zouden meer duursporters het aandurven om een andere strategie te volgen? Of blijven de meeste sporters de adviezen slikken voor zoete koek?!

     

    Delen