Hoe vaak zeg jij ‘nee’ tegen eten?

    1365

    Nee zeggen is een kunst, vooral als het gaat over wat ik wil. Te vaak ben ik geneigd om ‘voor de lieve vrede’ met de keuzes van anderen in te stemmen. Keuzes die voor mij helemaal niet goed zijn.

    Zo ga ik vaak te laat naar bed omdat het zo gezellig is (en mijn man beter tegen minder slaap kan dan ik), stel ik het sporten uit als ik denk hier in huis nodig te zijn en eet ik soms brood mee, terwijl ik dat eigenlijk niet wil, maar het gezelligst vind ik om op zaterdagochtend met elkaar te ontbijten. Het zijn zomaar een paar voorbeelden.

    Als je met andere mensen in een huis woont, is het nu eenmaal geven en nemen, maar hoe mooi zou het zijn als dat niet ten koste gaat van jezelf? Als je soms ‘nee’ durft te zeggen en durft te staan voor wat voor jou belangrijk en goed is? Zou het niet zo zijn dat je dan een voorbeeld wordt? Dat je daarmee mensen in jouw omgeving inspireert om ook die keuzes te maken die vanbinnen goed voelen?

    Ik ben er van overtuigd dat het overgewicht van veel mensen hiervandaan komt: vanuit het onvermogen om nee te zeggen tegen een ander en ja tegen zichzelf. Zo zal ik nooit één van mijn cliënten vergeten. Hij woog 170 kilo en zijn grote hartenwens was om eindelijk een normaal gewicht te hebben. Het probleem was alleen: hij kon geen nee zeggen, en vooral niet tegen zijn moeder, die hem bij zijn wekelijkse bezoekje aan haar volstopte met gebak, patat en ander niet zo handig eten. Je begrijpt: het ging een tijdje goed, maar het gewicht zit er nog steeds. Kiezen voor jezelf is nou eenmaal het moeilijkste wat er is.

    Vaak kunnen we onze eigen pijn beter verdragen dan het verdriet van een ander. Vaak ook dénken we dat we een ander verdriet doen of kwetsen door nee te zeggen. De vraag is of dit waar is. Heel vaak blijkt achteraf dat die ander er juist blij mee is. Eerlijkheid geeft ruimte en creëert juist respect. Je laat daarmee de ander in zijn waarde, waardoor hij zelf kan kiezen en beslissen hoe hij reageert op jouw ‘nee’. Wat heb je er ook aan om met tegenzin iets te doen? Dat voelt die ander ook! Bovendien: zou jij willen dat een ander ongelukkig is en dingen tegen zijn zin doet, omdat hij denkt dat jij verdrietig wordt als hij iets weigert?

    Moraal van dit verhaal: blijf waar het mogelijk is trouw aan jezelf en kies in eerste plaats wat voor jou goed is, uiteraard altijd vanuit respect voor een ander. Plan in je agenda iedere week eerst de tijd voor jezelf in, dan pas de rest. Verklaar die tijd voor jezelf heilig: het is een afspraak die je hebt met jezelf. Zorg goed voor jezelf: kook en eet vers eten dat voor jou goed is (mijn oma kookte vroeger ook niet voor zeven kinderen een aparte maaltijd) en neem desnoods wat extra tijd om alles goed voor te bereiden. Neem voldoende beweging en bepaal wat goed is voor jou.

    Het allerbelangrijkste: zeg af en toe nee! Geloof me: je doet er niemand verdriet mee en er wordt ook niemand gekwetst. Je wordt er namelijk een veel leuker mens van. Af en toe nee zeggen tegen een ander en ja zeggen tegen jezelf zorgt ervoor dat je lekkerder in je vel zit en energie krijgt. En die blije jij, daar profiteert iedereen in je omgeving van mee!