Ik heb heel veel verse tijd

    452

    Omdat ik een uur moet wachten tijdens de sportles van mijn kind heb ik de krant meegenomen. Ik pak hem uit mijn tas, leg hem voor me en kijk nog even op mijn telefoon. Tegenover me gaat een man zitten. Zonder een blik naar mij pakt hij de krant en begint te lezen. Mijn krant.

    “Meneer, dat is mijn krant!”, zal ik dat zeggen? Nee, gênant. Bovendien, hoe had hij kunnen weten dat het mijn krant was? Hij lag immers gewoon op tafel. En als ik hem zo graag wilde lezen, had ik dat direct moeten doen en niet eerst op dat stomme scherm staren. Maar toch … Hij is van mij, die krant. Waarom zo hebberig, hij mag toch gerust even de tijd doden door de krant te lezen? Ik lees hem vanavond wel.

    Schrikgedachte: wat als hij straks de krant meeneemt? Of er een stuk uit scheurt? Ik bekijk hem stiekem. Hij maakt zijn vinger nat voor hij de pagina omslaat. Jak. Er loopt een meisje naar hem toe – zijn dochter? Ja! Hij gooit de krant op tafel en loopt weg. Ik gris de krant naar me toe. Al die pagina’s leesvoer die bijna voor altijd door mij ongelezen zouden zijn, zijn weer veilig in mijn bezit.

    Het voelt alsof ik een schat terug heb. En dat is ook zo; ik heb niet alleen die artikelen terug, ook mijn gestolen tijd. De tijd die ik in deze krant wilde stoppen die ineens van me was afgepakt. Nu maar hopen dat ik daar vanavond aan toekom, ik moet nog andere dingen doen. Weer heb ik het gevoel dat ik bestolen ben. Waar haal ik de tijd vandaan om vanavond toch nog die krant te lezen?

    We leven langer dan ooit, maar ik heb niet het gevoel dat er ooit een generatie opgroeide die zoveel tijdsgebrek ervaarde. We hebben alles, behalve tijd. Er is zoveel te doen, te kiezen en te bereiken dat je nooit alles kunt doen wat je wilt doen. Wat overblijft is een berooid gevoel. Waar is je tijd om alles te doen? De krant, die cursus en dat boek – sorry, geen tijd. Die vriendin bezoeken, een avondje uitgaan en je kind voorlezen – sorry, ook geen tijd.

    Ik volgde onlangs een cursus timemanagement die me leerde hoe ik mijn tijd moet managen om meer (nog meer!) te halen uit die 24 uur per dag. Efficiënter werken en beter plannen zodat je je tijd slimmer, sneller en beter benut. Het doel: in minder tijd meer doen en tijd overhouden voor kwaliteitsmomenten – die ook weer tijd kosten natuurlijk.

    Reageren? Leuk! Mail José op redactie@gezondnu.nl

    Tijd overhouden, serieus? Tijd kun je niet sparen, niet potten en niet overhouden. Het gaat gewoon elke dag schoon op en morgen krijg je (met een beetje mazzel) een bak aan nieuwe tijd erbij. Elke dag 24 nieuwe uren cadeau. En de dag erna weer. Hoezo tijdsgebrek? Je krijgt het gewoon gratis en voor niets. Je moet het alleen wel gebruiken, die tijd.

    Ik heb mijn schat terug. Er is hier, er is tijd. Mijn kind wandelt terug uit zijn les, de krant zit in mijn tas en de avond is van mij. Ik geef hem een knuffel, daar heb ik ineens alle tijd voor.

    José Leeuwenkamp
    Hoofdredacteur gezondNU