Home Blogs Niet klagen dus, daarom

Niet klagen dus, daarom

0

Haar week viel altijd in drie stukken uiteen. Eerst liep ze tegen een probleem aan wat eigenlijk iedereen had, maar bij haar was het altijd erger. Het lukte haar niet om haar werk af te krijgen bijvoorbeeld. Of ze was blut, er zaten vetvlekken in haar t-shirt en haar koelkast was leeg. En, kun je dat geloven, haar fietssleutel was in een rooster gevallen! Wát een pech!

Pech van alledag, eigenlijk. Niets wereldschokkends, huis-tuin-en-keukenleed. Maar omdat ze het met zoveel drama bracht, werd iedereen bij haar tegenslag betrokken. Standaard afgesloten met de woorden: ‘Dat dit mij weer moet overkomen.’
Of nee, dat zei ze anders. ‘Dat dít! Mij! Wéér! Moet overkóóóómen!’
Met een overslaande stem en wat vochtige ogen. Ze had trouwens ook heel grote ogen.

Dan volgde de tweede stap. Mensen hadden medelijden en boden hulp. Ze gingen de vetvlekken uit haar blouse wassen, leenden spontaan geld en lieten haar afkijken bij tentamens. Ik heb zelfs meegemaakt dat iemand het complete rooster voor een deur optilde, in het gat sprong en met zijn blote handen tussen de sigarettenpeuken, snoeppapiertjes, modder en zand op zoek ging naar haar verdwenen fietssleutel.

Haar problemen losten anderen op. En zo haalde ze haar tentamens, ondanks dat haar uittreksel van het balkon waaide. Zo reisde ze door heel Europa, zonder een cent op zak. En zo ze wist een knappe gozer aan de haak te slaan, die haar na een paar weken verliet. (‘Dat dít! Mij! Wéér! Moet overkóóóómen!’)

En dan volgde stap drie. Na al het meeleven en oplossingen bieden, zaten wij als vrienden lang over haar tegenslag na te praten. En al dit praten over haar leed werkte als een magneet; haar vriendenkring werd een rampenkabinet op zichzelf. Redders in nood die wilden redden, zodat zij zichzelf beter zouden voelen en ook hoopten op een plekje in de leedcompetitie. Een zeer uitputtend stelletje redders bij elkaar.
Ik haakte af. Niet omdat ik me ergerde aan het patroon. Omdat ik ontdekte dat haar misbaar onrecht deed aan mensen met echte problemen en een minder talent voor drama.
Jaren later hoorde ik via via dat haar leven zeer nare wendingen had genomen. Em toen serieus tegenslag zich had aangediend, waren de echte redders gevlogen.

Survival of the fittest is het thema van deze maand. En dat neem ik letterlijk. In geen enkel leven zijn de omstandigheden optimaal, maar ‘the fittest’ zijn toch die mensen die zich aan tegenslag kunnen aanpassen en zich links – of rechtsom weten te herstellen.
Dus als iemand me deze maand betrapt op pech-pr, of de uitspraak: ‘Dat dít! Mij! Wéér! Moet overkóóóómen!’, trek dan aan de bel. En zeg dan (lekker ouderwets …) ‘Niet klagen maar dragen – Leeuwenkamp!’ Of nee, dit weekend las ik een nog veel betere. ‘Achter iedereen waarom, schuilt een daarom.’

Pech? Daarom! En nu snel doorschakelen naar geluk.

José Leeuwenkamp
Hoofdredacteur gezondNU