Een maand mindful eten – Hoe is het mij afgegaan?

    859

    Zoals beloofd deel ik met jullie hoe het mij is afgegaan een maand lang mindful te eten. Nou, laat ik er maar niet omheen draaien; ik heb deze uitdaging niet gehaald.

    Dit is niks voor mij, want ik kom altijd mijn afspraken na, ook als ik deze met mezelf zijn. Ik heb goed nagedacht waarom dit mij niet is gelukt. Het komt er op neer dat het langer de tijd nodig heeft om dit in mijn systeem te krijgen. Ik eet immers al 25 jaar op een rap tempo, dus het is erg enthousiast om dit in een maand compleet te veranderen.

    De eerste twee weken vergat ik gewoonweg om stil te staan bij het eten. Tenminste als ik het eten aan het ópeten was. Tijdens het koken heb ik wel voor mezelf een zenmoment gecreëerd: het lijkt bijna op meditatie. Geconcentreerd de groenten snijden, proeven of het eten al op smaak is en de tijd nemen om te koken in plaats van gehaast iets op te warmen. Maar zodra het klaar was en ik de eerste hap nam, was het zenmoment weg. Ik combineer eten nog steeds met een tv-programma, een tijdschrift of een YouTube-video. De maaltijd bewust afronden, was helemaal een ramp: de laatste hap had ik nog niet doorgeslikt of ik stond al op om mijn bord in de vaatwasser te zetten.

    Dit moet anders. Week drie en vier ging het dan ook iets beter. Ik betrapte mezelf erop als ik weer te snel at zonder het gerecht te proeven. Bewustwording is stap één en dat ben ik inmiddels zeker van mijn eigen gedrag. Mijn oplossing was om het bestek naast mijn bord te leggen en hierdoor weerhield ik mezelf om snel een volgende hap te nemen. Opvallend is dat ik vooral moeite heb om mindful te eten als ik alleen ben. Ik vind het gewoon niet gezellig om alleen te eten, zonder muziek of laptop erbij. Kook ik uitgebreid met mijn vriend, dan neem ik wél de tijd om van het eten te genieten en te proeven wat de smaken zijn. Ik kan het dus wel!

    Conclusie: ik ben wel iets bewuster gaan eten, maar ik ben hier nog geen pro in. Ik probeer echt langzamer te kauwen en ik ben bewust wanneer ik mindless aan het eten ben. Soms heb ik zo’n enorme trek dat ik geen geduld kan opbrengen om eerst waar te nemen hoe het eten eruit ziet, wat ik ruik en welke smaken ik kan onderscheiden. Daarnaast ben ik snel verveeld als ik alleen aan tafel zit. Lang tafelen met mijn vriend of met vrienden gaat mij een stuk beter af. Ik ben er nog lang niet, maar ik merk wel verbetering. Baby hapjes.. uuhh steps.