Positief omgaan met angst door ziekte

    1065

    Mijn gezondheid is er niet eentje volgens het boekje, hoe graag ik dat ook zou willen. Met twee ziektes als 24-jarige gaan mijn dagen af en toe gepaard met een aantal angsten. Sinds een tijd ben ik erachter dat die angsten op hun punt weer gepaard gaan met veel positieve keerzijdes. Vandaag deel ik een zeer persoonlijk artikel over positief omgaan met angst door ziekte.

    Met name in de tijd voor mijn twee diagnoses heb ik redelijk wat periodes gekend van ziekte en daarmee onzekerheid. Wanneer je lichamelijk zo onstabiel als wat bent, gaat dit ook mentaal op je doorwerken. Ik kon in die periodes bang zijn voor letterlijk alles.

    Bang om flauw te vallen in de winkel, bang om over te geven in de trein. Bang dat ik hele enge ziektes zou hebben of dood zou gaan. Bang om te eten, bang om misselijk te worden en bang om over te geven. En als ik eenmaal overgaf, was ik bang dat ik nogmaals zou overgeven en daardoor flauw zou vallen. Bang om te gaan slapen, omdat ik toch misselijk wakker zou worden. Bang om op de weegschaal te staan, omdat er wel weer een kilo af zou zijn.

    Nieuwe angsten na diagnoses

    Je zou zeggen dat die angsten als sneeuw voor de zon zijn verdwenen na mijn 2 diagnoses. Dan is de oorzaak van alle ellende immers bekend en is er geen reden meer tot paniek. Maar helaas, in het begin had ik er juist nieuwe angsten bij.

    Ik was bang dat mijn darmwand niet zou herstellen en bang dat ik echt nooit meer zou aankomen. Bang voor al het eten met gluten, bang om uit eten te gaan, bang om bij anderen te eten. Bang om überhaupt ziek te worden van eten, zelfs in mijn eigen huis. Bang dat ik nooit meer 40 uur per week zou kunnen werken, bang dat ik m’n studie niet zou kunnen afronden en bang dat mensen vonden dat ik me aanstelde.

    De knop is om

    Nu zou ik natuurlijk al depressief kunnen worden door alleen al het opnoemen van al die angsten. Maar let’s face it. Nu een jaar na mijn tweede diagnose, sta ik er een stuk beter voor dan in het begin van die angsten. Relativeren is daarbij onmisbaar.

    Door te kijken naar wat wel goed gaat en daar dankbaar voor te zijn, verdwenen sommige angsten als sneeuw voor de zon. En over zon gesproken, na regen komt echt altijd zonneschijn. Geloof mij nou maar. Nee even serieus, coeliakie en Addison hebben me zoveel goeds gebracht. Ik heb er mensen door leren kennen, Maak het Glutenvrij opgezet, geleerd om door te zetten, geleerd om te relativeren en het leven meer te waarderen. Je gaat door ziektes en een instabiele gezondheid zo anders tegen het leven aankijken. En ja, dat kun jij ook!