Waarom ik me nu al druk kan maken om mijn glutenvrije kerstdagen

    473

    Een plakje kerststol besmeerd met roomboter als ontbijt, onbeperkt rollade eten en Kerstkransjes in de boom hangen. Het klinkt allemaal leuk en aardig, maar met coeliakie is dit niet allemaal vanzelfsprekend. Dat het onmogelijk is zeg ik niet, alleen er komen zeker wat uitdagingen bij kijken.

    Het jaar 2014 was mijn eerste glutenvrije jaar en daarmee vierde ik voor het eerst Kerst in vol glutenvrij ornaat. Ik kan me niet meer herinneren wat en hoe we het dat jaar precies deden. Wel weet ik dat ik het een hele uitdaging vond. Tijdens het koken bij mijn ouders moesten we ineens alert zijn, evenals bij de inkopen. En op de tweede dag deed ik mijn uiterste best om alles 1-op-1 te vervangen. Ik moest en zou hetzelfde eten als de rest van mijn gezelschap en struinde het internet af op zoek naar glutenvrije pasteitjes en ragout (best onmogelijk destijds). Vreselijk vond ik het. En één ding wist ik zeker: dit doe ik nooit weer. Wat een energie en moeite, ik vergat eigenlijk half om te genieten.

    Er bekroop me ook een gevoel van gemis. Alle lekkernijen die aan het eind van de ochtend al voorbij kwamen, ik kon ze allemaal niet nemen. Naast dat gevoel van gemis was ik ook constant bang om ziek te worden. Van lunch tot het gebaksmoment, diner en toetje, constant moest ik alert zijn dat mensen zich niet met hun kruimels over mijn bord bogen, het bestek wel schoon was en mijn broodje nog steeds veilig bovenop de koelkast stond. Ik wist dat mijn Kerst nooit meer hetzelfde zou zijn in de jaren die erop volgden.

    Meer gemak = meer genieten

    De jaren erna pakte ik het echter wel heel anders aan. Ik hoefde van mezelf niet hetzelfde te eten als de rest en nam gewoon mijn eigen ding mee. Geen ingewikkelde diners, want voor wie zou ik dat doen? De afgelopen jaren heb ik het simpeler en relaxter aangepakt. Af en toe kookte ik samen met mijn schoonzus voor het hele gezelschap. Op die manier had ik zelf alles in de hand en kon iedereen glutenvrij meegenieten. Andere jaren gingen we kaasfonduen en we hebben geloof ik ook eens gegourmet bij mijn ouders. Twee jaar terug zijn we ook eens met familie naar de film geweest, voorafgaand gingen we dan eten bij ons thuis en nam iedereen wat glutenvrij eten mee. En een niet-glutenvrije appeltaart, maar dit at ik vanzelfsprekend niet.

    Hoe mijn Kerst eruit ziet dit jaar

    Uiteraard ben ik na die 4 glutenvrije jaren nog steeds veel in mijn hoofd bezig met mijn glutenvrije Kerstdagen van dit jaar. De angst om ziek te worden zal er denk ik altijd blijven, maar wel weet ik hier beter mee om te gaan. En mijn omgeving weet inmiddels ook veel beter hoe en wat, dat scheelt ook een hele hoop en stelt gerust. Wel hoop je natuurlijk wel dat iedereen er ook goed rekening meer houdt, dat is en blijft altijd een onzekerheid. Een goede voorbereiding is echter wel het halve werk en ik probeer vooral niet te ingewikkeld te denken. Niet elk eetmoment van de rest hoef ik 1-op-1 na te bootsen in glutenvrije variant.

    Ook dit jaar ben ik dus van plan om het wederom simpel en relaxed aan te pakken. Op Kerstavond gaan we racletten met mijn ouders en broertje hier thuis. Eerste Kerstdag hebben we ook wat mensen uitgenodigd en is het plan om naar de film te gaan en samen te eten. Wat het qua eten precies wordt weet ik nog niet. Misschien uit eten? Of ik maak een grote pan soep met lekkers, of een simpel buffetje. Ik merk nu al dat ik het nog niet ingevuld heb voor mezelf en dat was in de beginperiode toch echt anders. Tweede Kerstdag eten we bij mijn schoonfamilie. Het lijkt me heerlijk om dit jaar een keer niet voor het hele gezelschap in de keuken te staan. Bovendien heb ik het geluk dat het meeste risico pas op de derde avond is, want die avond is niet in mijn eigen keuken. Jep, ook daar denk je over na met coeliakie.