<-- NIET ACTIEF -->

Francisca ging voor gezondNU naar Hunsrück-Hochwald. De naam doet het al sterk vermoeden, Hunsrück ligt iets ten zuidoosten van het Duitse Trier. Dit is ongeveer 400 kilometer van Utrecht. Naast veel sparrenbomen, vind je hier ook wilde dieren en het Keltenpark. Voor ons hield Francisca een (foto)dagboek bij.

Donderdag 7 mei – Ik ontmoet een echte ranger

Francisca: “De heenreis begint anders dan verwacht. Door treinstakingen in Duitsland rijdt er slechts dertig procent van de treinen. Uiteindelijk kom ik met de auto na vier en half uur rijden aan bij Hotel Steur, later die middag ontmoet ik ranger Reinier. Nog nooit heb ik een ranger in het echt gezien, maar Reinier zou ik direct herkennen met zijn mosgroene outfit en bolhoed mét koordje. Hij neemt ons mee naar het Nationaal Park dat nu nog een sparrenbos is, maar uiteindelijk een beukenbos moet worden. We klimmen een heuvel van 510 meter op – een flinke klimtocht – en boven vertelt Reinier enthousiast over het groene uitzicht. Aan het begin van de avond vertrekken we met een bus naar Klosterhotel Marienhöh, iets verderop in het dorpje Langweiler. Een prachtige locatie, waar vroeger de nonnen woonden en werkten. Van buiten heeft het de uitstraling van een eeuwenoud klooster en van binnen is het omgebouwd tot een viersterrenhotel. Na het eten heeft een medereiziger een kleine rondleiding geregeld. Oud en nieuw komt samen, van fitnessruimte tot kloostergangen. Het is niet overal mooi, oud is toch mooier, maar de combinatie is bijzonder. Om half elf zijn we weer terug in het hotel, na een drukke maar leuke dag. Mijn oren tetteren van alle (Duitse) gesprekken.”

Vrijdag 8 mei – Zie ik vandaag een wilde kat?

“Na een lekker ontbijt vertrekken we naar het plaatsje Kempfeld waar we een rondleiding van twee uur krijgen op het Wildfreigehege. Dit is een natuurpark met verschillende soorten dieren, zoals herten, damherten (zelfs witte!), zwijnen, steenbokken en wilde katten. Ook een gewonde oehoe heeft hier zijn thuis gevonden. Op dit grote terrein komt het leefgebied van de dieren overeen met de natuurlijke leefomstandigheden in het wild. Dieren kunnen zich terugtrekken als ze rust willen, maar meestal zijn ze goed te zien.

Helaas is er op dit moment maar één wilde kat, die zich goed weet te camoufleren. Na de rondleiding worden we opgewacht door sieradenontwerpster en goudsmid Jennifer Sauer, ze neemt ons mee het bos in. Om inspiratie op te doen voor haar sieraden struint ze door de bossen. Beukennootjes, paddenstoelen, zwammen en blaadjes zijn haar grootste inspiratiebron. We lunchen met een regionale specialiteit Knödel. Dit is een vullend balletje gemaakt van brooddeeg. Met onze buiken gevuld rijden we terug naar ons hotel. Hier staan namelijk elektrische mountainbikes voor ons klaar. Een mountainbikegids neemt ons mee voor een tour ‘Auf keltischen Spuren’ rondom Allenbach. In het begin is het even wennen aan de fietsen, maar al snel heb ik het onder de knie.

Wel blijft het heel apart: een mountainbike met trapondersteuning. Maar in dit gebied is het geen overbodige luxe, zo komen we op de mooiste, bosrijke en soms best steile paden. Na een tussenstop op het hoogste punt gaan we weer verder totdat ik een lekke band heb. Gelukkig staat er een bezemwagen paraat en na een nieuwe band kunnen we weer verder fietsen. Iets later dan gepland komen we aan bij het hotel.”

Zaterdag 9 mei – Tafeltje dekje in het bos

“Gisteren fietsten we er al even langs, de Erbeskopf. Met zijn 816 meter de hoogste berg van Rijnland Palts. Vanochtend wacht een ranger ons hier op voor een wandeltour rondom de hoogste top. Hij neemt ons mee en vertelt over de bossen, op welke manier men in het National Park de sparrenbomen de komende jaren willen vervangen door beuken. Ook zijn ze bezig met het terugbrengen van de ‘natte gebieden’ wat zorgt voor andere vegetatie. Een bos in ontwikkeling dus, waarvoor dertig jaar is uitgetrokken. Daarna wordt het weer aan de natuur overgelaten. Onderweg zien we een hert wegspringen en we lopen zelf over de wissels; de smalle paadjes die herten en zwijnen gebruiken. Hier zien we de schuurplekken (door het schuren van geweien) aan bomen extra goed. Het zijn paadjes waar je normaal gesproken niet zo snel komt. Na een wandeling van twee uur gaan we naar een schuurtje. Hier is een mevrouw bezig met een tafeltje dekje, midden het bos! De gerechten die ze voor ons heeft gemaakt zijn biologisch, vegetarisch en regionaal. Wat een leuk en gezond concept. We lopen weer een stukje verder en komen uit bij het Hunsrückhaus am Erbeskof, een activiteitencentrum. Het is een startplaats voor meer dan honderd activiteiten. Van klimbos tot roofvogelshow, van rodelbaan tot sporenzoektocht. De bus brengt ons naar het Saar-Hunsrück waar we over houten planken lopen. Dit is het enige moeraspad in dit natuurpark wat zorgt voor een bijzondere planten- en insectenwereld.”

Zondag 10 mei – Een Keltisch dorp

“Dit is alweer de laatste dag van de reis. Buschauffeur Wolfgang rijdt ons deze ochtend naar Züsch. In de 18e eeuw begonnen ze hier met ijzerverwerking door de grootste ijzergieterij in de Hunsrück. Nog steeds kun je hier zien hoe de door water aangedreven hamermolen toen én nu gebruikt wordt. Ook hangen er in de oude werkplaats gereedschap van vroeger. Na deze uitleg rijden we naar het Keltenpark. Hier is een reconstructie gemaakt van een Keltische nederzetting zoals deze er 2000 geleden misschien uit heeft gezien. Historische vondsten vormen het uitgangspunt voor deze nederzetting. Er zijn verschillende woonhuizen nagebouwd, ook schuren, boerderijen en een bakkerij. Nadat we de huizen hebben bekeken, lopen we door naar het amfitheater waar Evi, een Keltische vrouw uit het verleden, ons vertelt over haar leven en wat er met haar stam gebeurde in die tijd. Zij neemt ons mee naar de Hunnering, een prachtige Keltische vesting op de hellingen van de berg bij Otzenhausen Doll. Het zijn de overblijfselen van het dorp van de Keltische Stam Trevieren. Evi vertelt in een dramavoorstelling hoe zij hier vroeger leefden en zichzelf onderhielden, later werden onderdrukt en uiteindelijk op de vlucht sloegen. Ineens is het half drie en zit de reis naar Nationalpark Hunsrück er op. We hebben een vol programma achter de rug, waardoor ik een goed beeld heb gekregen van dit nieuwe nationaal park.”

Tekst: Francisca ten Brinke