De onzichtbare strijd van Emma Heesters: 'Mensen zien me springen, niet dat ik daarna kapot ben'

Je kent haar waarschijnlijk als de stralende ster uit Beste Zangers, of van haar enorme hits waarmee ze keer op keer de hitlijsten bestormt. Emma Heesters (29) leek het allemaal voor elkaar te hebben: een gouden stem, een glansrijke carrière en een agenda vol optredens. Tot het in oktober 2024 ineens stil werd. De diagnose baarmoederhalskanker zette haar leven – en dat van haar miljoenen fans – op zijn kop.

In remissie

Nu, ruim een jaar later, is er goed nieuws: Emma is in remissie. De kanker is weg. Ze danst, zingt en straalt als vanouds. Maar schijn bedriegt. Achter de glitter, glamour en de eeuwige glimlach gaat een loodzware, onzichtbare strijd schuil, haar lichaam is nog lang niet de oude. Voor het eerst vertelt de zangeres openhartig over de prijs die ze betaalt voor haar herstel.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

De onzichtbare strijd

“Mensen zien me springen op het podium, maar dat ik me een hele dag moet opladen voor een half uurtje optreden, zien ze niet”, onthult Emma in de nieuwe Grazia. “Dat valt af en toe nog een beetje tegen”, vertelt Emma eerlijk over haar fysieke herstel. In haar enthousiasme zei ze tegen veel klussen ‘ja’, maar de realiteit haalde haar in. “Ik merk dat het lichamelijk allemaal niet zo snel gaat als ik zou willen. Ik heb nog heel erg last van vermoeidheid en zit elke week wel met een soort teleurstelling, omdat iets toch niet lukt.”

“Ik ben blij dat ik dertig mag worden. Ik heb vorig jaar gedacht: misschien tik ik die leeftijd helemaal niet aan.”

Het is een klassiek voorbeeld van de onzichtbare kant van herstel. De buitenwereld ziet het succes, maar niet de prijs die betaald wordt. “Ik vind dat lastig, ik wil veel meer dan ik aankan.”

Bekijk ook

Somber of burn-out? Volgens deze hoogleraar ligt de oorzaak in je darmen (en dit eet je ertegen) | Gezondnu

Heb je last van stress of somberheid? Volgens psychiater en hoogleraar Iris Sommer ligt de oorzaak vaak niet in je hoofd, maar in een verarmde darmflora. Waarom een portie zuurkool of aardappels met schil soms beter werkt dan therapie.

Eenzaamheid van de diagnose

Naast de fysieke uitputting, hakte de diagnose er mentaal ook flink in. Emma veranderde in één klap van een vrolijke artiest in een jonge patiënt. “Ik merkte al snel dat zo’n diagnose erg eenzaam is, omdat veel mensen het niet echt begrijpen – en gelukkig maar.”

Hoewel mensen lief bedoeld zeggen dat ze het snappen, voelde Emma toch een afstand. “Eigenlijk weet je dat niet als je zelf nog nooit chemo in je lichaam hebt gehad of doodsangst hebt ervaren.” Ook de angst om haar plek in de snelle muziekindustrie te verliezen, waar ze zo hard voor had geknokt, speelde parten.

Liever zijn voor jezelf

Toch heeft de ziekte haar ook waardevolle lessen gebracht. Waar ze vroeger constant dacht ‘ik moet presteren’, probeert ze nu zachter te zijn voor zichzelf.
“Iets niet doen, omdat ik er geen zin in heb, betekent niet meteen dat ik egoïstisch ben”, zegt ze. Ze maakt nu bewust meer tijd voor vriendinnen en rust.

Het dieptepunt van 2024 heeft plaatsgemaakt voor een frisse start in 2026. Met een lichaam dat misschien wat zwaarder en vermoeider is, maar wel gezond. En met een nieuwe mijlpaal in zicht: haar dertigste verjaardag in januari. Een leeftijd waar ze niet tegenop ziet, maar die ze omarmt. “Ik ben juist heel blij dat ik dertig mag worden. En dat ik het afgelopen jaar heb overleefd, want ik heb vorig jaar ook wel eens gedacht: misschien tik ik die leeftijd helemaal niet aan.”

Het hele interview met Emma Heesters en haar verhaal over haar boek 'Alles wordt beter' lees je in de nieuwe editie van Grazia die vanaf woensdag 10 december in de winkels ligt.