Miriam Lancewood: ‘Ik leef eenvoudig en ben nog nooit zo sterk geweest’

Gezond leven zit hem in keuzes maken die goed voor je zijn. Wat doe je wel, wat doe je niet? We vroegen het Miriam Lancewood (42). Geboren in de achterhoek leeft ze vanaf haar 20e een nomadisch bestaan. Ze trok door de Himalaya, Zuidoost-Azië en uiteindelijk Nieuw-Zeeland, waar ze zeven jaar met haar man Peter in de wildernis leefde. Haar derde boek Overleven in de wildernis ligt nu in de boekhandels.

Miriam Lancewood: ‘Ik leef eenvoudig en ben nog nooit zo sterk geweest’

Dit artikel verscheen eerder in de printeditie van Gezondnu (editie 5– 2025).

Welk cijfer zou je je gezondheid geven?

“Op dit moment geen 10, maar een 9. Ik ben nu in Zweden waar ik net een groep in de wildernis begeleid heb en slaap een nachtje bij mijn zus. Morgen vlieg ik naar Nederland voor mijn boekpresentatie. Dat ik in de bewoonde wereld ben, merk ik meteen aan mijn gezondheid. De slechtste uitvinding van de mens is echt elek- trisch licht; daardoor slaap ik minder en voel ik me ook minder gelukkig. Omdat Peters gezondheid het niet meer toeliet om helemaal in de wilder- nis te leven, wonen we nu off grid in een klein herdershuisje in de Rodopi- bergen van Bulgarije. Maar ook daar hebben we geen elektriciteit en dus ook geen licht. We hebben één zonne- paneel om onze telefoons op te laden, om contact te kunnen hebben met de buitenwereld, maar verder niet.”

Ben je een fit girl of een lazy bankhanger?

“Absoluut een fitgirl. Het scheelt ook dat geen bank hebben, haha. Als ik al zit is dat op mijn hurken, rond het vuur. Dat is net yoga. Toen we net in de wildernis woonden, moesten mijn spieren echt wennen aan het gehurkt zitten. Nu doe ik niet anders meer. Rond het vuur is het ook heel praktisch; als de rook jouw kant opkomt, kun je een stukje ver- derop wippen.”

Wat is je zwakke plek?

“Mijn longen. Ze zijn heel gevoelig, waardoor ik snel moet hoesten. Na zo’n twintig jaar op hout koken, heb ik al veel rook ingeademd. Nu moeten onze voorouders dat ook al eeuwenlang gedaan hebben, dus ik hoop dat mijn longen zich daar enigszins tegen gewapend hebben.”

Wanneer besefte je dat gezond- heid het allergrootste goed is?

“Zo’n zeven jaar geleden werd Peter ziek. Zijn nieren bleken niet goed meer te werken. Het betekende het einde van ons nomadische leven in een tent. Daarom besteed ik ook veel aandacht aan mijn gezondheid. Ik wil alles voorkomen wat ik kan voorkomen. Mijn gezondheid geeft me mijn vrijheid; als ik niet gezond ben, kan ik ook niet vrij en onafhankelijk in the middle of nowhere wonen.”

Doe of laat je iets speciaal voor je gezondheid?

“Als ik mijn gezond- heid geen 9 of 10 kan geven, is dat een alarmbel voor me. Dan is er iets vreselijk mis met me en ga ik meteen aan de slag met mijn slaap, voeding of bewe- ging. Verder heb ik geen spiegels in huis. Ik merkte aan mezelf dat ze vooral negatieve gedachten bij me opriepen. Spiegels zijn echt overrated! En ook aan warm water doe ik niet. Koud water en een blokje zeep zijn genoeg.”

Wat staat er altijd in je koelkast?

“Ook een koelkast hebben we niet. Bederfelijke producten zoals vlees eten we meteen op. In New Zeeland schoot ik met pijl en boog ons eigen vlees. In Bulgarije mag ik niet jagen, omdat ik geen vergunning heb. Gelukkig is onze hondje een goeie jager. Hij vangt geregeld iets, een kleine ree bijvoorbeeld, die maak ik dan meteen klaar. Verder hebben we een kleine moestuin, waar we onder andere bonen in verbouwen. Die drogen we voor de winter.”

Wat is je gezondste gewoonte?

“Veel bewegen. Daarvoor hoef ik niet naar de sportschool. Door alles met mijn eigen handen te doen – kleding wassen, hout hakken, enzovoort – train ik vanzelf mijn lichaam. Als ik boodschappen in het dorp haal, ben ik een volle dag onderweg: drie uur lopen heen en drie uur lopen met een zware rugzak op mijn rug terug.”

Waar ben je qua lichaam/geest het meest blij mee?

“Van nature ben ik al bovengemiddeld sterk en door mijn manier van leven ben ik alleen maar sterker geworden. Dat geeft me zelfvertrouwen. In mijn eentje ben ik de wereld over gereisd, vaak liftend van plek naar plek, maar er is nog nooit iets gebeurd. Ik denk omdat ik uitstraal: ik ben niemands slachtoffer. Van elke man bij wie ik in de auto stapte, dacht ik: kom maar op, ik ben sterker dan jij.”

Wat is jouw quilty pleasure?

“Koffie drinken. Om mezelf in de hand te houden, heb ik met mezelf afgesproken dat ik zoveel koffie mag drinken als ik wil, maar wel maar tot 12.00 uur. Gelukkig is het wel slappe koffie.”

Gezondheid