Grootschalig Nederlands onderzoek bewijst: déze smartwatch-functie vindt hartritmestoornissen 4x vaker

Dat horloge om je pols doet veel meer dan de tijd aangeven of je appjes tonen. Het is een steeds geavanceerder gezondheidsinstrument geworden. Maar hoe betrouwbaar zijn die hartslagmetingen nu écht? Een groot nieuw onderzoek van Amsterdam UMC, gepubliceerd in het toptijdschrift JACC, geeft een verbluffend antwoord: een smartwatch kan een cruciaal wapen zijn in de vroege opsporing van gevaarlijke hartritmestoornissen.

Grootschalig Nederlands onderzoek bewijst: déze smartwatch-functie vindt hartritmestoornissen 4x vaker

Het probleem: de 'stille' hartritmestoornis

Eerst even de kern van het probleem. Een van de meest voorkomende hartritmestoornissen is boezemfibrilleren. “Het is belangrijk om een mogelijke hartritmestoornis, zoals boezemfibrilleren, op te sporen,” legt cardioloog Michiel Winter van Amsterdam UMC uit. “Zo’n hartritmestoornis kan leiden tot de vorming van stolsels. Als deze stolsels naar de hersenen reizen, kunnen ze een beroerte veroorzaken.”

Het lastige is dat veel mensen hier geen klachten van hebben, waardoor het opsporen ervan een uitdaging is.

Het onderzoek: smartwatch versus traditionele zorg

De onderzoekers van Amsterdam UMC zetten een slimme studie op met 437 patiënten met een hoog risico. De groep werd in tweeën gesplitst: de ene helft kreeg de standaardzorg met plakkers en controles, de andere helft kreeg een smartwatch die continu hun hartritme monitorde.

De sleutel, zo benadrukken de onderzoekers, is de combinatie van twee technologieën in moderne smartwatches: de continue, optische meting (PPG) die alarm kan slaan bij onregelmatigheden, en de ECG-functie waarmee je zelf een nauwkeurig hartfilmpje kunt maken na zo'n melding.

Het verbluffende resultaat: vier keer zo effectief

Na zes maanden was het verschil tussen de twee groepen spectaculair. In de smartwatch-groep werden maar liefst 21 patiënten gediagnosticeerd met boezemfibrilleren. Het meest cruciale detail: 12 van hen, meer dan de helft, hadden geen enkele klacht en zouden anders waarschijnlijk nooit zijn opgespoord. In de traditionele zorggroep werden in diezelfde periode maar 5 patiënten gevonden.

Cardioloog Winter licht toe waarom dit zo belangrijk is: “Het komt veel voor dat mensen niet voelen dat er sprake is van boezemfibrilleren. En dan is het bijna onmogelijk om de diagnose op de traditionele manier te stellen.” Hij voegt toe dat traditionele methoden, die maar kort duren, een kortstondige ritmestoornis vaak niet kunnen ‘vangen’.

Wat betekent dit voor jou?

Dit nieuws heeft directe, praktische implicaties. Als je een smartwatch hebt met hartslagfuncties, is het belangrijk om meldingen over een onregelmatige hartslag serieus te nemen. Wimpel het niet weg, maar volg de instructies van de app en overleg bij twijfel altijd met je huisarts. Voor mensen met een verhoogd risico op hartproblemen, zoals 65-plussers of mensen met hoge bloeddruk, kan een smartwatch een zeer waardevol extra instrument zijn. Onthoud wel: een smartwatch is een geavanceerde signaleringstool, geen dokter. De uiteindelijke diagnose moet altijd door een arts worden gesteld.

Conclusie

De conclusie van het onderzoek is helder. “Een wearable blijkt niet alleen geschikt voor langdurige monitoring, maar verhoogt ook het opsporingspercentage van hartritmestoornissen,” aldus Winter. Hij besluit: “Kortom, met deze langdurige en continue monitoring worden hartritmestoornissen sneller en gemakkelijker opgemerkt en kan er direct worden ingegrepen." Dit Nederlandse toponderzoek laat zien dat de smartwatch definitief is geëvolueerd van een gadget naar een serieus medisch hulpmiddel, dat levens kan helpen redden.

Gezondheid