Vies toilet? Waarom urologen smeken om tóch te gaan zitten (en niet te zweven)

Je kent de situatie vast wel: je bent onderweg en moet hoognodig. Je stapt een openbaar toilet binnen bij een restaurant of tankstation, en de bril ziet er... nou ja, niet bepaald uitnodigend uit. Dus doe je wat velen van ons doen: je neemt de 'skihouding' aan. Je zweeft boven de bril om elk contact met bacteriën te vermijden. Hygiënisch opgelost, toch? Helaas, zeggen urologen. Voor je blaas is dit een ramp.

Vies toilet? Waarom urologen smeken om tóch te gaan zitten (en niet te zweven)

Het voelt als de meest logische keuze. Niemand wil op een bril zitten waar honderden vreemden op hebben gezeten. Toch is de zogenaamde 'zweefplas' een voorbeeld van hoe onze angst voor bacteriën botst met hoe ons lichaam fysiologisch in elkaar zit.

Je bekkenbodem als hangslot

Om goed te kunnen plassen, moet er één cruciaal ding gebeuren: je bekkenbodemspieren moeten volledig ontspannen. Zie je blaas als een waterballon en je bekkenbodem als het knoopje of kraantje onderaan. Zolang dat kraantje dichtgeknepen zit, kan het water er niet (goed) uit.

Wanneer je boven het toilet hangt in een squat- of skihouding, span je automatisch je bovenbenen en billen aan om in balans te blijven. Omdat je bekkenbodemspieren nauw samenwerken met deze spiergroepen, spannen die ook aan. Volgens bekkenfysiotherapeuten probeer je dus te plassen door een spier die op slot staat.

Het gevaar: De 'residue'

Het gevolg van die aangespannen spieren is dat je blaas zich niet volledig kan legen. De straal is vaak minder krachtig en stopt eerder. Er blijft een laagje urine achter in de blaas; in medische termen heet dit residu.

Oude urine is de perfecte broedplaats voor bacteriën. Als je regelmatig 'zwevend' plast, vergroot je hierdoor aanzienlijk de kans op blaasontstekingen. Onderzoekers van het London Medical Centre waarschuwen daarnaast dat jarenlang persen in deze onnatuurlijke houding de bekkenbodem kan verzwakken, wat op latere leeftijd juist tot ongewenst urineverlies kan leiden.

Maar hoe zit het dan met die bacteriën?

Is de angst voor de vieze bril dan onterecht? Grotendeels wel. Hoewel een openbaar toilet er onsmakelijk uit kan zien, is de kans dat je een ziekte of infectie oploopt via je billen nihil. Je huid is een uitstekende barrière tegen bacteriën. Tenzij je een open wondje op je bovenbeen hebt, kunnen de bacteriën op de bril (meestal huidbacteriën van anderen) niet zomaar je lichaam binnendringen.

Dr. William Schaffner, professor in de preventieve geneeskunde aan de Vanderbilt University, stelt gerust: "Toiletbrillen zijn geen voertuig voor de overdracht van infectieziekten." De echte boosdoeners op een toilet zijn de deurklink, de spoelknop en het niet wassen van je handen.

De oplossing: Het 'nestje'

Wil je toch liever geen direct contact? Kies dan niet voor de zweefmethode, maar voor het 'nestje'. Leg wc-papier op de bril of gebruik een desinfecterend doekje als je dat bij je hebt.
Het allerbelangrijkste is dat je kunt gaan zitten. Alleen als je billen volledig ondersteund worden en je voeten plat op de grond staan, kan je bekkenbodem ontspannen en kan je blaas zich volledig legen.

Dus, de volgende keer dat je twijfelt boven een smoezelige bril: maak hem schoon, leg er een papiertje op, maar ga alsjeblieft zitten. Je blaas zal je dankbaar zijn.

Gezondheid