In de wereld van gezondheidshypes duikt het advies regelmatig op: gooi dat 'oude' water weg. De angst zit hem in de concentratie van mineralen en gassen. Door verdamping zouden stoffen als nitraten en fluoride in theorie sterker aanwezig blijven in het restje water dat achterblijft. Sommigen spreken zelfs van een 'chemische cocktail' in je favoriete mok.
De nuchtere feiten
Laten we de paniek direct sussen: je wordt niet vergiftigd door een restje water van gisteren. Hoewel de concentratie van mineralen technisch gezien iets stijgt als je water laat inkoken, is dat effect in je keukenapparaat verwaarloosbaar. Ons kraanwater is zo zuiver dat je de waterkoker tientallen keren achter elkaar zou moeten laten loeien voordat je ook maar in de buurt komt van ongezonde waarden. Een storm in een glas water, dus.
De magie van zuurstof
Toch is er een gegronde reden om dat laagje water liever aan je kamerplanten te geven dan aan jezelf. Het geheim van een écht goed kopje thee zit hem namelijk in de zuurstof. Wanneer water kookt, ontsnappen er gassen. Hoe vaker je hetzelfde water verhit, hoe 'doder' het wordt.
Thee-experts zijn er duidelijk over: zuurstofrijk water is essentieel om de subtiele aroma’s uit theeblaadjes te trekken. Gebruik je oud water? Dan smaakt je Earl Grey of kamillethee simpelweg vlak en muf. Het mist die frisse 'bite' die een vers gezette kop thee zo fijn maakt.
Zuinig op je koker (en je portemonnee)
Naast de smaak speelt ook het onderhoud van je apparatuur een rol. Bij herhaaldelijk koken slaat kalk sneller neer. Dat zie je terug als dat bekende vettige vliesje op je thee, maar het vreet ook aan het verwarmingselement van je koker.
Bespaar energie en voorkom kalk: vul je waterkoker alleen met wat je daadwerkelijk drinkt. Let hierbij wel altijd op het aangegeven minimumpeil om je apparaat te beschermen tegen droogkoken.
Dus: gevaarlijk is het hergebruiken van water niet, maar voor je dagelijkse genietmomentje is vers water simpelweg de gouden standaard.