ADHD op latere leeftijd: Waarom de symptomen vaak worden verward met dementie (en hoe je het herkent)

Altijd al het gevoel gehad dat je ‘anders’ was? Dromerig, chaotisch of snel overprikkeld? Als je ouder wordt, worden dit soort klachten vaak afgedaan als normale veroudering, of zelfs beginnende dementie. Maar wat als de oorzaak heel ergens anders ligt? Uit een grote nationale peiling blijkt nu dat ADHD bij ouderen een enorm onderschat en onderbelicht probleem is, met name bij vrouwen.

ADHD op latere leeftijd: Waarom de symptomen vaak worden verward met dementie (en hoe je het herkent)

Een leven lang onbegrepen

De cijfers uit de peiling ‘ADHD op latere leeftijd’ onder ruim 8.200 Nederlanders, geïnitieerd door prof. dr. Arjan Videler en GZ-psycholoog Jolien Diekhorst, zijn ronduit schokkend. Van die ruim 8.200 deelnemers (waarvan twee derde 60-plus was) vermoedt maar liefst 59% ADHD te hebben, zonder ooit een diagnose te hebben gekregen. Vooral vrouwen herkennen zich hierin.

Volgens Videler is dit een ‘vergeten groep’. "Vroeger was de diagnose ADHD simpelweg niet zo bekend. Nu worden hun klachten vaak onterecht afgedaan als veroudering, een depressie of beginnende dementie," legt hij uit.

Is het ADHD, of toch mijn geheugen?

De verwarring met dementie is een van de pijnlijkste misverstanden. Je vergeet afspraken, raakt spullen kwijt, je hoofd voelt als een mist. Hoe weet je nu wat de oorzaak is? Het cruciale verschil zit in je levensverhaal.

  • ADHD is er altijd al geweest. De symptomen van onrust, moeite met focus en impulsiviteit had je in een bepaalde vorm ook al in je jeugd.
  • Dementie begint écht pas op latere leeftijd. De cognitieve achteruitgang is nieuw en progressief.

Volgens de peiling vinden deelnemers het daarom heel belangrijk dat een arts de hele levensloop uitvraagt (60%) en oog heeft voor ingrijpende levensgebeurtenissen (56%).

De opluchting van een (laat) antwoord

Maar wat heb je er op je 65e of 75e nog aan, zo’n label? Meer dan je denkt. Het gaat niet om het stempel, maar om de erkenning. GZ-psycholoog en mede-initiatiefnemer Jolien Diekhorst ziet het dagelijks in haar praktijk.

"Een diagnose is de verklaring voor een levenslange worsteling. Het is de opluchting van 'ik ben niet gek, mijn brein werkt gewoon anders'. Het geeft niet alleen rust, maar ook eindelijk de juiste handvatten om je leven beter in te richten."

Dat gevoel wordt massaal gedeeld: 96% van de respondenten is ervan overtuigd dat behandeling, zoals coaching of therapie, ook op latere leeftijd absoluut zinvol is. De hunkering naar kennis is enorm.

De boodschap van de peiling is dan ook luid en duidelijk: het is nooit te laat om antwoorden te krijgen. Herken jij je in dit verhaal? Dan is de kans groot dat je geen 'dromerige oudere' bent, maar een laatbloeier die eindelijk het juiste gereedschap kan vinden om tot bloei te komen.

Psyche