Iedere moeder kent het oordeel. Je voedt je baby met de borst en krijgt opmerkingen als: "Geef je nog steeds?" Of je kiest voor de fles om wat voor reden dan ook en hoort: "Zonde, borstvoeding is toch het beste?" Hoe je het ook doet, er lijkt altijd wel iemand klaar te staan met advies - of kritiek. Geen wonder dat de term borstvoedingsmaffia is ontstaan: die groep moeders (en professionals) die, al dan niet bewust, anderen het gevoel geven dat ze het verkeerd doen.
Laten we het eens van de andere kant bekijken. Een 32-jarige moeder vertelde onlangs op een mama-platform dat ze zich goed kan vinden in het label ‘borstvoedingsmaffia’. Ze voedde al haar kinderen jarenlang aan de borst en omschrijft dat als iets heel bijzonders, bijna heilig. Toch houdt ze die overtuiging vaak voor zichzelf, omdat ze vriendinnen die voor de fles kozen niet wil kwetsen. Ze gaf toe dat ze soms op haar tong moet bijten als iemand zegt dat borstvoeding “niets voor haar is”. “Die discussies zoek ik liever niet op,” vertelde ze, “al geloof ik wel heel sterk in de kracht van moedermelk.”
En daarin zit precies die pijn: moeders voelen zich beoordeeld, soms zelfs schuldig, terwijl iedereen in de basis hetzelfde wil: het beste voor hun kind.
Schuldgevoel en generaties advies
Het idee van de borstvoedingsmaffia is niet nieuw. Al generaties lang krijgen vrouwen goedbedoelde, maar soms dwingende adviezen. Oma’s die hun baby van de borst moesten halen omdat dat ‘ongezond’ zou zijn, moeders die onder druk overstapten op flesvoeding omdat dat zogenaamd beter paste in een modern huishouden… En tegenwoordig sociale media waar moeders elkaar ongefilterd bestoken met hun ervaringen en meningen. Het resultaat: een mix van trots, schaamte en frustratie.
Is de 'maffia' wel de echte boosdoener?
Sommige critici wijzen er juist op dat de échte druk niet komt van moeders onderling, maar van de zuivel en babyvoedingsindustrie. Die verdiende en verdient miljarden aan kunstvoeding, en beïnvloedt met reclames en lobby ook politiek en beleid. Zoals journalist Marilse Eerkens schreef: “Misschien hebben we niet zozeer te maken met een borstvoedingsmaffia, maar eerder met een kunstvoedingsmaffia.” Het beeld dat flesvoeding modern, schoon en beter te plannen is, heeft decennialang vrouwen beïnvloed – vaak tegen hun eigen gevoel in.
Twee kampen, één probleem
Wat het extra lastig maakt: zowel borstvoeding geven als flesvoeding geven kan voor spanning zorgen. Moeders die borstvoeding geven, voelen zich soms onbegrepen, moeten kolven op het werk en krijgen opmerkingen als ze voeden in het openbaar. Moeders die voor de fles kiezen, voelen zich schuldig of krijgen het idee dat ze tekortschieten. In alle gevallen draait het om hetzelfde gevoel: het idee dat je beoordeeld wordt, wat je ook doet.
Meer steun, minder oordeel
Gespecialiseerde zorgprofessionals en organisaties zoals Kind en Gezin pleiten daarom voor mildheid. Niet pushen, maar ondersteunen. Want borstvoeding heeft bewezen gezondheidsvoordelen, maar lukt of past niet altijd. En uiteindelijk geldt: een ontspannen moeder is minstens zo belangrijk voor een baby als de voeding zelf.
De term borstvoedingsmaffia is misschien grappig bedoeld, maar legt een pijnpunt bloot. We zijn in Nederland nog niet gewend om elkaar écht vrij te laten in dit soort keuzes. Misschien wordt het tijd om de maffia achter ons te laten en elkaar gewoon wat vaker te steunen – of dat nu met borst of fles is.
- Volkskrant, Trimbos, ADN, Voedingscentrum
- Canva