Miljuschka Witzenhausen over afvallen: 'Ik zocht troost in alles wat je kunt eten uit het vries- of chipsvak'

Achter de vrolijke cheesecakes schuilt een herkenbare strijd. Miljuschka Witzenhausen is in de nieuwe Beau Monde openhartig over haar relatie met eten. Waarom grijpen we eigenlijk bij onrust onbewust naar suiker en... hoe doorbreken we die vicieuze cirkel?

We kennen Miljuschka Witzenhausen als de goedlachse koningin van de weelderige cheesecakes en de gezellige bakprogramma's. Ze staat symbool voor het vieren van het leven en het genieten van goed eten. Maar achter die liefde voor de culinaire wereld schuilt ook een hele menselijke en herkenbare worsteling. In de nieuwste editie van Beau Monde vertelt de presentatrice openhartig over haar afvalproces en de rol die eten daarin jarenlang speelde.

"Voor mij is eten altijd een troostmechanisme geweest en een manier om te ontspannen," vertelt Miljuschka eerlijk. Vooral de avonden vond ze lastig. "Ik ben iemand die 's avonds graag op de bank zit en troost zoekt in alles wat je kunt eten uit het vries- of chipsvak." Juist dat vertrouwde ritueel loslaten, bleek volgens haar een van de grootste uitdagingen tijdens het afvallen. "Als je dat ineens aan banden gaat leggen, dan moet je het ergens anders gaan vinden. Dat is moeilijk."

Het is een uitspraak die waarschijnlijk bij duizenden vrouwen direct een snaar raakt. Want wie trekt er na een slechte werkdag of een flinke ruzie niet weleens een reep chocolade of een zak chips open? De psychologie achter emo-eten is complex, maar absoluut niets om je voor te schamen. Er zit namelijk een sterke biologische reden achter de drang om onszelf te troosten met suiker en vet.

Waarom we juist bij stress naar comfortfood grijpen

Om te snappen waarom we juist naar de koektrommel grijpen als we niet lekker in ons vel zitten, moeten we even in ons brein kijken. Als we ons verdrietig, eenzaam of gestrest voelen, stijgt het niveau van het stresshormoon cortisol. Daardoor ontstaat er een sterke behoefte aan snelle energie. Suiker- en vetrijke producten zorgen bovendien voor een tijdelijke afgifte van dopamine, waardoor we ons heel even beter voelen. Het is dus niet simpelweg een gebrek aan discipline, maar een biologisch mechanisme waarmee ons lichaam probeert spanning te verminderen.

Dat verklaart ook waarom het voor Miljuschka zo lastig was om haar oude gewoontes los te laten. Het ging niet alleen om minder eten, maar ook om afscheid nemen van een manier waarop ze jarenlang ontspanning en troost vond.

Waarom streng diëten vaak averechts werkt

Het troostende effect van comfortfood is meestal maar tijdelijk, waarna schuldgevoelens vaak de kop opsteken. Veel mensen proberen dat vervolgens op te lossen met een streng dieet. Toch laten onderzoeken zien dat strenge voedselrestricties juist kunnen bijdragen aan het ontstaan van eetbuien. Hoe meer je jezelf verbiedt, hoe groter de kans dat je uiteindelijk toch naar dat vertrouwde troostvoedsel grijpt.

Voor Miljuschka betekende afvallen daarom niet alleen anders eten, maar ook nieuwe manieren vinden om te ontspannen. In het interview vertelt ze dat ze die troost nu haalt uit sporten, werken, afspreken met vriendinnen en leuke dingen doen met haar kinderen. "Voor mij is het belangrijkste om weg te blijven van die bank," zegt ze.

Een nieuw evenwicht vinden

Wanneer je merkt dat je uit gewoonte richting de koelkast loopt, kan het helpen om heel even op de pauzeknop te drukken. Maak een korte wandeling, bel een vriendin of stap onder een warme douche. Vaak zakt de eerste golf van stress dan alweer iets weg. Dat betekent natuurlijk niet dat je nooit meer mag genieten van een stuk taart of een handje chips. Het verschil zit erin of eten af en toe een genietmoment is, of dat het je enige manier wordt om met stress of emoties om te gaan.