Veel kersverse moeders voelen zich overvallen door een storm aan emoties. Naast de overweldigende liefde voor je kind, kun je je ook onzeker, overweldigd of zelfs een beetje rouwig voelen om je 'oude' leven. Heb je het gevoel dat je jezelf even helemaal kwijt bent? Geen paniek. Het hoort erbij en de wetenschap heeft er een logische verklaring voor.
Wat is matrescence precies?
De term matrescence (moederschapsontwikkeling) werd al in de jaren 70 bedacht door de antropologe Dana Raphael, maar krijgt nu pas de aandacht die het verdient. Het beschrijft het proces van vrouw naar moeder worden. Net zoals de adolescentie (puberteit) de overgang is van kind naar volwassene, is matrescence een complete herstructurering van je identiteit, je lichaam en je hormonen.
Waarom het voelt als een tweede puberteit
Dat het proces vergeleken wordt met de puberteit, is niet voor niets. Er gebeuren namelijk drie grote dingen tegelijkertijd, die we het beste zo kunnen samenvatten:
| Wat er verandert | Waarom het voelt als de puberteit |
|---|---|
| Hormonale chaos | Je hormoonspiegels maken na de bevalling de grootste daling door die een menselijk lichaam kan ervaren. Dit zorgt (net als bij tieners) voor stemmingswisselingen en huilbuien. |
| Een nieuw lichaam | Je lichaam heeft een topsportprestatie geleverd. Je moet opeens wennen aan een lijf dat anders voelt, er anders uitziet en anders functioneert. |
| Identiteitscrisis | Je verschuift van partner naar ouder, vriendschappen veranderen en prioriteiten staan op hun kop. Je vraagt je letterlijk af: wie ben ik nu? |
Weg met de druk van de roze wolk
Waarom is het zo belangrijk dat we het over matrescence hebben? Omdat het de mythe van de eeuwige 'roze wolk' doorprikt. Veel vrouwen voelen zich schuldig als ze niet vierentwintig uur per dag intens gelukkig zijn na de geboorte van hun baby. Ze denken dat ze falen of dat er iets mis met ze is.
Door te begrijpen dat je door een soort tweede puberteit gaat, valt er vaak een last van je schouders. Het is volkomen logisch dat dit tijd kost. Het is een transitie die maanden, en soms wel jaren, kan duren.
De belangrijkste tip voor de nieuwe (en aanstaande) moeder:
Geef jezelf de tijd. Je verwacht ook niet van een dertienjarige dat die van de ene op de andere dag volwassen is. Praat erover met je partner of met vriendinnen. Neem de ruimte om je nieuwe 'ik' te ontdekken. Je bent niet alleen een baby aan het grootbrengen, je bent ook jezelf opnieuw aan het uitvinden.