Verslaving

Verslaving is een complex samenspel van biologie, psychologie en omgeving. Je kunt verslaafd raken aan middelen (alcohol, nicotine, drugs, medicijnen) maar ook aan gedrag (gokken, gamen, eten, kopen, sociale media, seks). Wat ze gemeen hebben: het brein leert dat het middel of gedrag korte verlichting biedt, en gaat het steeds meer opzoeken, zelfs als de gevolgen schadelijk worden. Verslaving raakt naar schatting een op de tien Nederlanders direct, en velen indirect via een naaste. Het belangrijkste om te weten: herstel is mogelijk, ook bij langdurige verslaving.

Op deze pagina vind je artikelen over alle aspecten van verslaving. Welke vormen zijn er (substantieafhankelijkheid versus gedragsverslaving), wat zijn signalen die op verslaving wijzen (toenemend gebruik om hetzelfde effect te bereiken, controleverlies, doorgaan ondanks negatieve gevolgen, terugtrekkingsverschijnselen), en welke behandelopties zijn beschikbaar (cognitieve gedragstherapie, terugvalpreventie, in sommige gevallen medicatie, anonieme bijeenkomsten zoals AA)? Ook lees je over verslaving en het brein, de rol van trauma als onderliggende factor bij veel verslavingen, het herstelproces met zijn fasen, en hoe naasten met liefdevolle stevigheid kunnen ondersteunen zonder mee te lijden.

Een belangrijke boodschap: verslaving is geen kwestie van wilskracht, maar van een veranderd brein dat hulp nodig heeft om weer te leren. Schaamte houdt veel mensen weg van behandeling, terwijl juist openheid en hulp zoeken de meest moedige stap is. Voor de meeste vormen van verslaving zijn in Nederland goede gespecialiseerde behandelplekken via huisarts of direct via Tactus, Jellinek, Brijder of vergelijkbare instellingen. Voor naasten van verslaafden bestaan eveneens steungroepen.