Als volwassen kind kun je je ouders na verloop van tijd wat ontgroeien. Was je vroeger zo hecht met elkaar, tegenwoordig weet je nauwelijks nog wat te zeggen. Hoe houd je het leuk als je al lang en breed uit huis bent? En, wat kun je als ouder doen om een goede band met je volwassen kind op te bouwen? Opvoedexpert Marina van der Wal zet je aan het denken.

Stap 1: Zie in dat liegen lief is

Opvoedexpert Marina van der Wal: “De relatie tussen ouders en hun volwassen kinderen is vaak uiterst complex. Gedurende je leven ontstaan altijd wel frustraties en irritaties die nooit echt uitgesproken worden. Kinderen zijn ontzettend loyaal naar hun ouders toe. En andersom blijft je eigen kuiken het leukste. Hoe eerlijk ben jij tegen je zoon of dochter? Zeg jij dat hij uit zijn mond ruikt of zich als een malloot kleedt? Nee, zeker als het om volwassen kinderen gaat, zwijg je vaak. En kinderen? Kinderen liegen, en pubers zeker. Dat is eigenlijk ook lief van ze. Ze willen voldoen aan (onuitgesproken) verwachtingen die je van ze hebt of waarvan zij denken dat jij ze hebt en je niet teleurstellen, dus vertellen ze halve waarheden of regelrechte leugentjes om bestwil.”

Stap 2: Laat los

“Nog voor je de navelstreng doorknipt, ben je al bezig met loslaten. Als je een gezonde relatie met je kinderen wilt opbouwen, is het belangrijk dat je stappen terug blijft doen. Geef je zoon of dochter de ruimte. In een gezonde volwassen relatie ben je emotioneel onafhankelijk van elkaar. Daarmee bedoel ik niet dat je onverschillig bent. Nee, je houdt van elkaar! Maar je levensgeluk en zelfbeeld zijn niet afhankelijk van je vader, moeder, dochter of zoon.”

Stap 3: Besef dat wrijving niet slecht is

“Het is een fragiele balans. Uit liefde en uit angst om de ander te kwetsen zwijgen we liever. Maar door problemen en pijn niet uit te spreken, komt er van alles tussen jullie in te staan. Geef mij dan maar liever van die familiediners waar mensen uit de bocht vliegen en elkaar de waarheid durven zeggen. Waar wrijving is, is warmte.”

Stap 4: Stop met claimen

“We hebben allemaal onze verwachtingen. Vooral ouders zijn daardoor nogal geneigd hun kinderen te claimen. Als kinderen klein zijn, is het meestal vanzelfsprekend dat ze de feestdagen met jou doorbrengen. Nog voor ze volwassen worden, gaat dat echter vaak al op de schop. Ouders moeten hun rol dan herdefiniëren, net als de invulling van familietradities. Laat verwachtingen los. Vaak is dat de reden waarom we anderen gaan claimen en dat voelt vrijwel altijd als een wurggreep. Dat is geen goed uitgangspunt voor een gezonde relatie.”

Stap 5: Toon oprechte belangstelling

“Respect moet je verdienen. Dat doe je door je met oprechte interesse in elkaars leven te verdiepen. Wees nieuwsgierig. Stel vragen. Bespreek in alle openheid wat je belangrijk vindt, zonder je mening op te dringen of de ander te willen overtuigen. Ook als kinderen of ouders beslissingen maken die jij niet zou maken, accepteer dat en wees blij voor ze. Dan ben je emotioneel volwassen.”

Stap 6: Geef elkaar aandacht

“Zoals elke relatie vraagt ook de relatie tussen ouders en volwassen kinderen om een goede balans; je kunt niet verwachten dat je kind elke week naar jou komt, zonder dat je een keer bij je kind op visite gaat. Je moet elkaar sociaal en emotioneel voeden, anders heb je elkaar niets meer te vertellen en geef je alleen maar. Als je altijd moet investeren, kost elk bezoek je op den duur energie en dan is het niet leuk meer.”

Stap 7: Wees de wijste

“Goed om te weten: uiteindelijk blijf je als vader en moeder toch de oudste en wijste in relatie tot je kinderen – zelfs als ze veertig zijn. Je moet dus meer incasseren zonder daarvoor wat terug te verwachten. Van echte gelijkwaardigheid tussen ouders en kinderen kan geen sprake zijn. Als ouders blijf je altijd een vangnet voor je kinderen, zelfs als ze al lang en breed volwassen zijn. Je hoeft uiteraard niet meer hun handje vast te houden, maar eigenlijk wil iedereen van zijn vader of moeder blijven horen dat hij of zij er altijd voor hem zal zijn.”